Portal Finansowy

Portal Finansowy dla Ciebie

24 stycznia 2012
by admin
0 comments

Depozyt bankowy

Depozyt bankowy to kwota pieniędzy lub innych wartości powierzona na przechowanie bankowi. Historycznie, składanie depozytów w postaci złota oraz kosztowności w bankach weneckich i wydawanie w zamian za nie kwitów potwierdzających zdeponowaną wartość, dało początek współczesnemu pieniądzowi papierowemu. Rodzaje depozytów:
- depozyty a’vista – jest to głównie pieniądz transakcyjny gromadzony na rachunkach bieżących i pomocniczych. Ich właściciele mogą dysponować pieniędzmi w każdej chwili,
- depozyty terminowe – środki pieniężne, które nie są potrzebne do finansowania bieżącej działalności, a mogą przynieść dochód w postaci wyższego oprocentowania,
- depozyty „antybelkowe” – dzięki dziennej kapitalizacji odsetek oraz wykorzystaniu odpowiednich zapisów w ordynacji podatkowej, nie ma konieczności odprowadzania podatku od dochodów kapitałowych (tzw. podatku Belki), gdyż zaokrąglany jest on do pełnych złotówek, a w tym konkretnym przypadku do 0zł. Od 1 stycznia 2012 roku Ministerstwo Finansów zamierza wprowadzić zmiany w ordynacji podatkowej, przez co podatek nie będzie zaokrąglany do pełnych złotówek, lecz do pełnych groszy w górę.

24 stycznia 2012
by admin
0 comments

Złoty polski

Złoty polski to podstawowa jednostka monetarna w Polsce, dzieli się na 100 groszy. Nazwę polskiej jednostki monetarnej wprowadzono w 1919 roku. Po raz pierwszy pojawił się jako moneta w 1663 roku. Po odzyskaniu niepodległości w 1918 roku złoty został wprowadzony do obiegu 29 kwietnia 1924. W XIV i XV w. złotym nazywano złote dukaty zagraniczne z obiegiem w Polsce, początkowo obliczane na 14 groszy. Uchwałą sejmu z 1496 roku ustalono kurs złotego na 30 groszy. Z biegiem czasu kurs ten – z uwagi na zmieniający się parytet ceny złota i srebra – nie utrzymał się. Wtedy ustaliło się określenie jednostki obrachunkowej równej 30 groszy (gr) jako złoty polski (złp) zwanej też florenem (fl). Natomiast złoty dukat otrzymał nazwę złoty czerwony. Obiegowe monety obejmowały następujące nominały:
- półgrosz – połowa grosza (do 1526 roku)
- grosz – 1 grosz (od 1367 do 1795 roku i później)
- półtorak – 1 i połowa grosza (od 1621 do 1660 roku)
- dwojak – 2 grosze (bity sporadycznie)
- trojak – 3 grosze (od 1528 do 1795 roku i później)
- czworak – 4 grosze (od 1565 do 1568 roku)
- szóstak – 6 groszy (od 1528 do 1764 roku)
- ort – 18 groszy (od 1609 do 1756 roku).

24 stycznia 2012
by admin
0 comments

Korona czeska

Od 1993 roku jednostka monetarna Republiki Czeskiej to właśnie korona czeska. Dzieli się na 100 halerzy. Banknoty są w nominałach: 20 Kč (wycofany z dniem 31 sierpnia 2008 roku), 50 Kč (wycofany został 1 kwietnia 2011 roku) , 100 Kč, 200 Kč, 500 Kč, 1000 Kč, 2000 Kč i 5000 Kč. Monety mają nominały: 1 Kč, 2 Kč, 5 Kč, 10 Kč, 20 Kč, 50 Kč. W październiku 2003 roku wycofano z obiegu monety 10 halerzy i 20 halerzy. Monetę o nominale 50 halerzy wycofano z obiegu z dniem 31 sierpnia 2009. Wartość 50 Kč występuje w postaci monety i banknotu.

W Republice Czeskiej i w Republice Słowackiej po rozpadzie Czechosłowacji najpierw obowiązywała unia monetarna i wspólna waluta korona czechosłowacka. Wkrótce jednak okazało się, że ze względów gospodarczych nie można jej dłużej utrzymywać i jeszcze wiosną 1993 roku powstały dwie waluty: korona czeska i korona słowacka. Najpierw na federalnych banknotach umieszczono czeskie lub słowackie znaczki, później każde z państw drukowało własne banknoty. Federalne monety po rozpadzie unii obowiązywały w obu państwach, dopóki nie wyprodukowano wystarczającej ilości nowych monet.

24 stycznia 2012
by admin
0 comments

Dolar amerykański

Dolar amerykański jest oficjalną walutą Stanów Zjednoczonych, Portoryko, Mikronezji, Marianów Północnych, Palau, Wysp Marshalla, Panamy, Ekwadoru (od 2000 roku), Salwadoru (od 2001 roku), Timoru Wschodniego, Zimbabwe (od 2009 roku) oraz Bonaire, Saby i Sint Eustatius od 2011 roku. Jeden dolar amerykański dzieli się na sto centów amerykańskich. Często zapisuje się go za pomocą symbolu $. Jego nazwa pochodzi od dawnej srebrnej monety – talara. Od 1861 roku można używać każdego kiedykolwiek wyemitowanego znaku pieniężnego w USA, jednak banknoty ze starszą datą emisji są rzadko spotykane.

Wartość dolara oparta była na parytecie złota. Parytet przyjęty w 1900 roku wynosił 20,67 dolara, a przyjęty w 1934 roku 35 dolarów za uncję. Od 1933 roku zniesiono wymienialność dolara na złoto dla własnych obywateli. W 1971 roku USA wycofały się z tego parytetu. W 1972 roku uncja złota osiągnęła cenę 42 dolarów. W 1973 r. USA całkowicie odeszły od powiązania wartości dolara ze złotem – odtąd dolar stał się walutą płynną. Plany zniesienia rezerwy złota, ogłoszone przez prezydenta Richarda Nixona w 1971 roku, doprowadziły do powstania Partii Libertariańskiej.

24 stycznia 2012
by admin
0 comments

Euro

Nazwa Euro została przyjęta na posiedzeniu w Madrycie w grudniu 1995 roku. Euro jest prawnym środkiem płatniczym w 17 państwach tworzących strefę euro w Unii Europejskiej – obejmującym ponad 323,8 mln Europejczyków. Używana jest również w 11 krajach i terytoriach nienależących do UE (Watykanie, Monako, San Marino, Andorze, Kosowie, Czarnogórze) oraz we francuskich posiadłościach na Atlantyku i Oceanie Indyjskim oraz w brytyjskich bazach wojskowych na Cyprze. Strefa euro jest tworzącą unię walutową wspólną przestrzenią unijnych państw, które wprowadziły euro jako swoją walutę, gdzie Europejski Bank Centralny prowadzi niezależną politykę pieniężną.

Codziennie walutą euro posługuje się ok. 329 mln ludzi oraz dodatkowe 200 mln w krajach, które powiązały swoje waluty z euro. Sztywne kursy wymiany mają Bułgaria, Bośnia i Hercegowina, Komory i Republika Zielonego Przylądka. Waluty Danii, Litwy i Łotwy należą do Mechanizmu Kursów Walutowych. Wraz z obiegiem ponad 751 miliardów, euro jest walutą o najwyższej wartości gotówkowej w świecie. Na euro przypada 27% światowych rezerw walutowych.

24 stycznia 2012
by admin
0 comments

Moneta

Moneta to przeważnie metalowy znak pieniężny, o określonej formie, opatrzony znakiem emitenta. Pierwotnie wartość ta zbliżona była do rynkowej wartości kruszców zawartych w monecie. Pierwsze monety powstały w VII wieku p.n.e. w dzisiejszej Turcji. Były one wykonane z elektrumu (stopu złota i srebra, naturalnie występującego w niektórych rzekach Azji Mniejszej) i miały owalny kształt. Następnie, monety zostały rozpowszechnione w Basenie Morza Śródziemnego przez Fenicjan oraz Greków. Metalowe pieniądze wykształciły się także niezależnie w Chinach i Indiach.

Najważniejsze elementy składowe monety to: awers i rewers (strona zawierająca informacje o emitencie i strona odwrotna), otok, rant, rzadziej egzerga. Poza tym, podczas opisywania monetę dzieli się na dwa pola (lewe i prawe) oraz odcinek. Monety mogą być także źle dośrodkowane, czy mieć odwrócony kierunek stempla. Monety mogą posiadać różne kształty: poza oczywistym okrągłym, mogą być także kwadratowe, prostokątne (tzw. klipy) lub wielokątne (np. współczesny bilon iracki). Są również monety z dziurą pośrodku.

24 stycznia 2012
by admin
0 comments

Bilans płatniczy

Bilans płatniczy jest zestawieniem wszystkich transakcji dokonanych między gospodarką krajową a zagranicą w danym okresie. Jest on sporządzany dla całej gospodarki narodowej. Bilans płatniczy Polski (za poszczególne miesiące, kwartały oraz lata) publikuje Narodowy Bank Polski. Zestawieniem komplementarnym dla bilansu płatniczego jest międzynarodowa pozycja inwestycyjna. Bilans płatniczy strefy euro publikuje Europejski Bank Centralny, zaś bilans handlowy Unii Europejskiej – Eurostat.

Bilans obrotów bieżących zawiera informacje o obrotach towarowych (zwane bilansem handlowym), a także: obrót usług, transfery pieniężne oraz przepływy związane z dochodami z inwestycji. Bilans handlowy pokazuje ile gospodarka eksportuje towarów, a ile ich importuje. Różnica pomiędzy tymi wielkościami odpowiada na pytanie, czy mamy do czynienia z deficytem handlowym (przewagą importu nad eksportem), czy z dodatnim bilansem handlowym (nadwyżką eksportu nad importem). Natomiast bilans obrotów kapitałowych to przepływy kapitałowe netto (kredyty eksportowe, kredyty bankowe, inwestycje bezpośrednie).

24 stycznia 2012
by admin
0 comments

Wymienialność waluty

Wymienialność waluty to gwarantowana prawem możliwość swobodnej wymiany waluty krajowej na dowolną walutę obcą lub odwrotnie według jednolitego kursu walutowego – tzw. wymienialność finansowa. Wymienialność zewnętrzna to zapewnienie przez władze monetarne jednostkom nierezydującym w danym kraju swobody w płatnościach z racji dokonywania transakcji bieżących z rezydentami danego państwa. Wymiana ta nie podlega restrykcjom dewizowym w przeciwieństwie do płatności między państwem a zagranicą, transakcji jednostek rezydujących w danym kraju czy też operacji kapitałowych rezydentów i nierezydentów. Wymienialna waluta ma zastosowanie zewnętrzne i jest notowana na międzynarodowym rynku walutowym. Wymienialność całkowita jest założeniem o niczym nieograniczonej zdolności do wypełniania międzynarodowych funkcji oraz niestosowaniu się do żadnych restrykcji dewizowych bez względu na podmiot wymiany czy przedmiot i rodzaj transakcji.Stosunkowo znacząca modyfikacją było wdrożenie przez państwa postsocjalistyczne na przełomie lat 80tych i 90tych nowego standardu – wewnętrznej wymienialności walut.

24 stycznia 2012
by admin
0 comments

Kurs walutowy

Kurs walutowy to cena danej waluty wyrażona w postaci innej waluty. Miejscem transakcji, na którym przedmiotem są waluty krajowe jest rynek walutowy, sprzedaje się jedną walutę w zamian za inną. Mowa jest o rynku, aby podkreślić, że występuje na nim: podaż, popyt i cena. Na ogół o relacjach wymiany walut, czyli o kursach walut, decyduje podstawowe prawo rynku tworzące kurs (cenę) równowagi przy zrównaniu popytu z podażą danej waluty. Rodzaje kursów walutowych:
- kurs sztywny – ustalony przez organ państwa, nie podlega wahaniom
- kurs stały – ulega wahaniom wywołanym grą popytu i podaży, zakres wahań jest ściśle określony
- kurs płynny – kształtowany jedynie poprzez popyt i podaż
Zmiany kursów mogą być: stałe (dewaluacja, rewaluacja) oraz płynne (deprecjacja i aprecjacja).
Czynniki określające podaż danej waluty i popyt na nią to:
- obroty handlowe w stosunkach dwustronnych, wymiana usług, ruch turystyczny, przepływ technologii itp., czyli tzw. bilans płatniczy
- polityka walutowa rządu, która między innymi określa system kursów.

24 stycznia 2012
by admin
0 comments

Waluta

Waluta (jednostka monetarna) jest nazwą pieniądza obowiązującego w danym państwie. Stosuje się ją głównie w kontekście wymiany międzynarodowej. Waluta jest wtedy miernikiem wartości oraz środkiem regulowania płatności w transakcjach międzynarodowych. Skrótowe oznaczenie waluty (np. GBP), to ustandaryzowany, trzyliterowy kod przyjęty przez Międzynarodową Organizację Normalizacyjną. Dwie pierwsze litery oznaczają kraj w którym dana waluta obowiązuje (np. GB- Great Britain), a trzecia to zazwyczaj inicjał danej waluty (P – Pound). Współcześnie w prawie wszystkich państwach świata istnieje tylko jedna podstawowa jednostka monetarna oraz jakaś jednostka mniejsza, a wszystkie banknoty i monety są okrągłymi wielokrotnościami tych jednostek – 1, 2, 5, 10, 20, 50, 100 (czasem występują też półokrągłe 3, 15, 25) itd.

Mówiąc o walucie krajowej mamy na myśli jednostkę monetarną danego kraju (ale tylko taką, która występuje na rynku międzynarodowym). Natomiast waluta zagraniczna to zagraniczny środek płatniczy, środki i instrumenty monetarne używane do dokonywania płatności i transferów pieniężnych z jednego obszaru walutowego do drugiego.